Perşembe, Şubat 26, 2009

I want to CHANGE myself!

Değişmek istiyorum. Tamamen başka biri olmak istiyorum. Hem fiziksel olarak hem de ruhsal olarak kendimi yok edip yeni birini yaratmak istiyorum.
Herşeyi yeni baştan seçmek istiyorum. Nefret ettiğim herşeyden kurtulmak istiyorum. İşe yaramayan her türlü bilgiden, tüm o saçma sapan korkulardan, aslında kimseyi sevmeyen sözüm ona arkadaşlardan(?!), yıllardır taşıdığım tüm ağırlıklardan kurtulmak istiyorum.Sadece sevdiklerimi alıp çekip gitmek istiyorum.
Gerçekten değişmek istiyorum. Geçmişin, geçmişte bırakacaklarımın beni asla tanıyamayacağı şekilde değişmek istiyorum. Mucizelere inanmak istiyorum. Yeniden başlayabileceğime inanmak istiyorum. Yoksa devam edemeyeceğim. Hiçbir şey olmuyormuş gibi, herşey yolundaymış gibi davranmaya daha fazla devam etmek istemiyorum. İçimde biriktirdiğim tüm öfkeyi, tüm nefreti kusmak istiyorum ama biliyorum ki bunu yaptığımda geri dönüşü olmayacak.
Kendimi dizginlemekten bıktım artık. Özgür kılmak istiyorum kendimi; beni tutan, destek olmak yerine köstek olan herşeyden kurtarmak istiyorum kendimi. Offff değişmek, değiştrmek istiyorum herşeyi!

Çarşamba, Şubat 25, 2009

Evden Kaçtım

Evet evimden, kendi ailemden kaçtım. Keşke hiç düşünmeden arkama bile bakmadan kaçtım diyebilseydim ama bir parçamı arkamda bıraktığım için öyle diyemiyorum. Kardeşimi de yanıma alabilseydim...
3 hafta kaldım evde ama cehennemde geçen 3 asır gibiydi. Korkuyorum kendim için ve kardeşim için korkuyorum. İşi şakaya vurmaya ya da elimden geldiğince kaçmaya çalışıyorum ama olmuyor işte. Delirmeme ramak kaldı. Annem rahatsızdı; yıllarca hem o hem biz eridik tükendik. Sonunca zamansız gencecik gitti; belki de onun için kurtuluştu. Şimdi de hem dayım hem de ananem hasta; babamsa... anlatamayacağım bile. Benim artık dayanacak ve çabalayacak gücüm yok. Çok yorgunum. Biliyorum deliliğin sınırlarında dolaşıyorum.
Doğru düzgün bir hayat istiyorum artık. Çok çalışmaya razıyım yeter ki kardeşim ve sevdiğim adam yanımda olsun. Evler, arabalar, yatlar, katlar istemiyorum sadece bir parça huzur istiyorum.
Çok yoruldum hayattan.

Cuma, Şubat 13, 2009

Yok Olmak İstiyorum

Çok yoruldum. Toz olup uçmak sonra da yokolup gitmek istiyorum. Peşimi bırakmayan sorunlardan kaçamıyorum. Çözmeyi çok denedim. Bir sorun bitmeden başka biri geliyor. Yıkılmak üzereyim artık. Annem 20 yıl boyunca sürekli tedavi gördü, sonunda 40 yaşında öldü. Şimdi dayım da aynı hastalığa yakalandı. Biliyorum benim de en fazla 10-15 yılım var önümde.

Anneannem iyice küçülüp ufaldı. Annemi kaybetmek yeterince zordu onun için. Şimdiyse gözdesini, dayımı eriyip giderken görmek onu öldürüyor. Ailecek ne kadar dayanırız bilmiyorum. Kardeşim küçük olmasa belki de çoktan vazgeçip yok olmuştum. Ama olmuyor işte ben hep ayakta durmak zorundayım. Herkes benden iyi olmamı, her sorunla ilgilenmemi, güçlü olmamı bekliyor. Herkes bana yaslıyor sırtını. Peki ya ben? Kimse senin halin nasıl diye sormuyor. Dayanamıyorum artık. Hiç sabrım ve gücüm kalmadı.

Salı, Şubat 03, 2009

Sömestr Tatili, Şansızlıklarım ve Ben

Bu sabah tatili geçirmek için anneannemin ve kardeşimin yanına Manisa'ya geldim. Gelirken tabi ki lanetimi de getirip ilk günden başıma iş açmayı başardım. Cep telefonumu suya düşürdüm. Doğal olarak çalışmıyor. Dakka 1, gol 1. Lanet şansızlığım 1, ben 0.

Hayatım hep böyle küçük ve basit görülen aksiliklerle geçiyor. Tek tek bakıldığında o kadar sorun yaratmayan aksilikler birleşince hayatım kabusa dönüyor. Cep telefonunda kayıtlı olan birçok numaraya ve bilgiye ulaşamıyorum şu anda ve tamir edilene kadar beklediğimde yapmam gerekenler için çok geç olacak. Neyse o kadar takmıyor artık, ben alışkın hayatın böyle saçma sapan şakalarına.

Tatili ilk günden kendime zehir etmek istemiyorum. Bugün ÜDS başvurumu halledip yarın da kardeşimi alıp Çandarlı'ya ufak bir kış tatili yapmaya gideceğim:) Bu kez tatili güzel ve yararlı bir şekilde geçirmeye niyetliyim. Yemek blogum için yeni tarifler keşfedip kendimi geliştirmek istiyorum. Fotoğraf çekmeye de devam edeceğim tabi ki. İlerde bir gün "Yollarda" isimli bir fotoğraf sergisi açmayı istiyorum. Sürekli ylculuk yapmayı ve yollarda fotoğraf çekmeyi alışkanlık haline getirdim. Bir şekilde bu deneyimi paylaşmak istiyorum. Ama çok da uzun vadeli planlar yapmamak gerekli hayatta. Ne de olsa hayat bizimle oyunlar oynayıp dalga geçmeyi çok seviyor.