28- Utanç verici bir anda arkadaşına nasıl yardım edersin?
Aklıma iki farklı olay geldi. Birisi biz kadınların aşina olduğu bir durum. Ayın malum günleri bazen sürpriz yapıp hiç beklenmedik zamanlarda gelebiliyor. Aslında bunda utanılacak bir durum yok, gayet insani bir durum ama bazen o durumda kalınca utanabiliyor insan ister istemez. Öyle zamanlar için çantamda ve okuldaki dolabımda her zaman yedek ped bulundururum ve sorun yaşayan öğrenci ya da öğretmen adına eve gidebilmesi için idareden izin alırım.
Aklıma gelen diğer bir olay hafif çakırkeyif olan bir arkadaşımızın dans figürlerini kamufle etmek için kendimizi sahneye atıp dikkat dağıtmaya çalıştığımız bir akşamdan kalma. Kadın kadına canlı müziğe gittiğimiz bir akşam içimizden biri biraz şuh dans figürleriyle diğer masaların dikkatini çekince hep beraber çevresini sarıp dikkat dağıtmıştık. Hatta yaşça büyüğümüz olan bir hocamız kendini kurban edip işi şakaya vuran abartılı dansıyla hepimizi güldürüp konuyu çoook tatlı bir şekilde halledivermişti.
Eğer utanç vericiden kasıt çok daha vahim bir mevzu ise, arkadaşımın yanında olup ona destek olmaya çalışırım. Hatasını söylerim ama onu yargılayıp yalnız bırakmam. Çünkü yalnız bırakılan kişi o hatadan dönecek gücü kendinde bulamaz. Uzaklaşmak yerine onu sarıp sarmalamak gerekir ki güçlü hissedip hatasından dönsün ve hatasının cezasını çekip kurtulsun.
