Bir şeyi severek, isteyerek, keyifle yapınca güzel olması kaçınılmaz bence. En güzel örneği yemekler. Ama öyle aceleyle, akşam yemeği saati geçmek üzereyken ya da misafir gelecekken bir şeylere yetişme telaşıyla yapılan yemeklerden bahsetmiyorum. Boş zamanda, bir şeylere yetişme telaşı olmadan yapılan; yapılırken şarkı söylenip dans edilen; keyifle, aşkla yapılan yemeklerden bahsediyorum :)
Ben genel olarak mutfakta fena değilimdir ama her zaman çok çok lezzetli yemekler çıkmıyor ortaya. Tadı tuzu yerinde, karın doyuracak ortalama yemekler oluyor genelde ama - kocaman bir AMA - bir şeyi canım çekip çok isteyerek yapıyorsam kesinlikle çok lezzetli oluyor :D Mesela bugün pişirdiğim dana gerdan etli nohut ve ilikli kemik suyuyla yaptığım basmati pilav gibi 😍 Evrim'in babaannesi bu konuda bir efsaneydi ama bence bugün yaşasaydı, aile içinde bir kör tadım düzenleyip kapışabilirdik birincilik için 😄
"Senin canın çektiği için sana öyle geliyordur tabi" diyebilirsiniz. Bir hevesle gittiğiniz restoranın yemeklerini beğenmediğiniz olmadı mı hiç? Ya da çok sevdiğiniz yemeği canınız çekip de daha önce pek de bilmediğimiz bir yerde yediğinizde yaşadığınız hayal kırıklığı? Yani tadı kötüyse canı da çekse beğenmez insan :D
Arada gaza gelip de yaptığım ve cidden çok sevilen birkaç tarifim var :) Mantarlı ıspanaklı kiş, hamurundan sosuna ev yapımı pizza ve hamburger, labne soslu ızgara somon, cajun&yoğurt&salça marineli fırında tavuk, yer fıstıklı - haşlanmış kuru börülceli yeşil salata... Aklıma ilk gelenler bunlar :)
Saydığım yemekler - kiş ve salata hariç - evde herkesin favorisi. Sık sık yapmıyorum ama yapınca evde bir bayram havası esiyor ve keyifle yiyoruz birlikte. Kişin içinde ıspanak olduğu için, salatada da kuru börülce olduğu için yemiyor Arya Hanım ama diğerlerini silip süpürüyor :))
Yukarıdaki satırları yazarken düdüklü tencerenin basıncını bekliyordum büyük bir hevesle. O arada pilav da tam tavında demlenmiş; düdüklünün kapağı açılınca şenlik başladı :))
...
Yazıyı bitirirken bugünden birkaç foto bırakayım :)
Hava yağmurluydu;
bu kez kamelyalardan birine oturdum.
Hep diyorum:
Işık mühim azizim :))
Bu foto dünden :)
