Bazen hiç istemeden kırıp dökeriz en sevdiğimizi.
Ben de kırıp döktüm en sevdiğimi. Bile isteye değil, elimde olmadan.
Hayat seçimlerimizden ibaret. Seçimlerimiz bazen kendimiz ve sevdiklerimiz arasında. Kendimizi seçince sevdiklerimizi kırıyoruz, onları seçince kendimizi.
Kendimi gözden çıkaramadığım, kendimi kıramadığım anlar çoğaldıkça sevdiklerimi kırıp döktüğüm anlar da çoğalıyor.
Elimde değil, içim böyle. İçim böyleyken, dışım başka türlü olamıyor. Zorla oldursam "ben" olamıyorum. Hep iki arada bir yerde sıkışıyorum.
Başka bir yolu olsun, başka bir "ben" olsun...
Kendimden yoruldum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Büyü Dükkanı
Tam şu an Storytel'de Yeşim Türköz'ün "Büyü Dükkanı" kitabını dinliyorum. Bedelini ödemeyi kabul ettiğiniz takdirde hayatt...
-
Yazmayalı 1 aydan fazla olmuş. Bu sürede çok şey değişti. Aynı anda hem antidepresan kullanmaya hem de haftalık psikoterapi almaya başladım....
-
Dün gece eşimle "Tanrı kim, nerede? Merhametli mi, tam aksine sadist mi? Bizi izliyor mu yoksa umurunda bile değil miyiz?" gibi so... -
Uzuuuun süren hatta bir türlü bitmek bilmeyen kıştan sonra güneşli, sıcak, çok güzel bir hafta sonuydu. Canım kocam denize girmedi ama yine ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder