Yazmayalı 1 aydan fazla olmuş.
Bu sürede çok şey değişti. Aynı anda hem antidepresan kullanmaya hem de haftalık psikoterapi almaya başladım. Haftada 3 gün gittiğim reformer pilatesi bıraktım. Endoskopi - kolonoskopi oldum. Düştüm ve dizimi sakatladım. Köpeğimizi yeniden sahiplendirilmesi için bir arkadaşımıza bıraktık.
Olmadı. Biz beceremedik köpekli hayata uyum sağlamayı. Hepimiz haftanın beş günü okulda olduğumuz için Latte evde uzun saatler yalnız kaldı; duvar köşelerini, mobilya ayaklarını, sineklikleri, terliklerimizi çiğnedi, kemirdi. Üç kez kendi yatağını parçaladı; defalarca kez çişini evin içine özellikle de mutfağa yaptı. En son sabahın yedisinde beni kayalık alanda sürükleyip düşürdü. Dizim sakatlandı. Benim düşmem Evrim için bardağı taşıran son damla oldu maalesef Latte'yi götürüp bahçeli evde yaşayan bir arkadaşımıza bıraktı. Arya her gün uğrayıp seviyor, mama götürüyor, oynuyor. Keyfinin yerinde olduğunu söylüyor.
Son yazımda tükenmiş bir haldeydim. Günlerce salondaki koltukta yatıp kalktım. Ayaklarımı sürüyerek içimden dışımdan lanet okuyarak gidip geldim okula. Sonra doktora gittim. Doktor major depresyon teşhisi koydu, ilaç yazdı üstüne de bu yetmez bir de psikoterapiye yönlendiriyorum sizi dedi. Bir hafta sonra ilk seansa gittim.
Psikoterapist güler yüzlü, genç, tatlı bir kadın. Beni dinledi, sorular sordu, açıklamalar yaptı. Seans sonunda ödev de verdi. Kendimi, asla kıramayacağım bir döngünün içinde sıkışmış gibi hissediyordum ve gücüm kalmamıştı. Konuşup anlatmak iyi geldi. Kendi kendimi köşeye sıkıştırdığımı, her şeyi aynı anda dört dörtlük yapmaya çalıştığımı, yapamayınca da iyice dibe gittiğimi fark ettim.
Ödevim, yapmaya çalıştığım şeyleri azaltmak, yapamadıklarım için delirmemekti. Önce haftanın 4 günü benim, 3 günü Evrim'in olmak üzere yemek sorumluluğunu paylaştık. Üç gün de olsa akşama ne yiyeceğiz diye düşünmek zorunda olmamak o kadar büyük bir rahatlıkmış ki... Sonra temizlik, çamaşır gibi diğer işleri arka arkaya dizip bitene dek durmadan koşturmaktan vazgeçmeye odaklandım.
Terapistle ikinci görüşmem iyi geçti. Ödevi elimden geldiğince yaptım ve kendimi daha iyi hissediyorum. İnişler çıkışlar olmaya devam ediyor ama kendimi önceki kadar çaresiz hissetmiyorum. Daha gidecek yolum var ama yardım alınca döngüden çıkmak o kadar imkansız görünmüyor artık.
Bakalım...
Aaa çok geçmiş olsun Rüyacım ya :(
YanıtlaSilMaalesef bazen 4 ayaklı dostlarda da depresyon söz konusu olabiliyor ya da insanlar gibi ruh halleri. İnan sen onu gezdiriyorum diye yazdığında - eyvah belinden zorlamasa bari, çekiştirirse fena olur- diye geçirmiştim. :(
Psikoterapi çok iyi olmuş, kendini dövmeyi artık bırakırsın.
Geçmiş olsun canım. <3
Benim için çok zorlu bir süreç oldu Momentoscum. Latte'yi çok sevdim ama her gün evden çıkıp onu evde yalnız bırakmak ve biz dönene dek evde ne yapacağına dair tüm gün kaygı hissetmek beni çok yıprattı. Eve her dönüşte kemirilmiş duvarlar, eşyalar, parçalanmış minderler ya da mutfakta idrar birikintisi ile karşılaşmak tüm gücümü tüketti. Yine de kendi kendime Latte'yi verme kararı alamazdım asla ama Evrim daha fazla dayanamadı. Evrim ve Arya, benim yıllardır hayvan sahiplenmeye neden direndiğimi yaşayarak görmüş oldular. Keşke sonuç farklı olsaydı...
SilÇok geçmiş olsun, hem dize hem ruha. Köpek için de böylesi daha iyi olacak galiba. Olabilecek her şekilde mutsuzluğunu ifade etmeye çalışmış.
YanıtlaSilİlk seanstan itibaren bir iyileşme çok değerli bence, belki ilerde antidepresanlara gerek de kalmaz. İyi ki sadece ilaç yazıp göndermemiş doktor. İyi ki sana faydalı olabilecek birine denk gelmişsin. İyi ki köpeği bırakabileceğiniz bahçeli bir tanıdığınız varmış. Sevgiler yolluyorum, kucak dolusu.
Latte çok hareketli ve oyuncu bir köpek. Tüm gün boş evde bizi beklemek onun için çok sıkıcı oldu. Yaptıklarını stres hatta belki de tek başına kalınca korktuğu için yaptığını tahmin ediyorum. Şu anda köpekli ve bahçeli bir evde yani hem arkadaşı hem de serbestçe dışarda olma imkânı var. Bunu bilmek bir parça rahatlatıyor içimi.
SilSevgiler...
Çok geçmiş olsun Rüyacım, ben de niye sesi çıkmıyor diyordum, kendi gribimden, dişimle uğraşmaktan fırsatım da olmadı ki arayıp sorayım, kusura bakma. Ev hayvanı beslemek dışarıdan göründüğü kadar kolay değil ne yazık, hele ki çalışıyorsan, bereket daha kötü bir sakatlanma yaşatmamış sana, o da kendince beni yalnız bırakıyorsunuz kızıyorum demek istemiş, iyi ki daha fazlasını yapmamış. Terapi alman da çok iyi olmuş, umarım geri dönüş senin için çok rahatlatıcı olur. Sevgiler yolluyorum. Bu arada kardeşim bizim 3 saatlik Hopa maceramızdan hareketle Fındıklı'daki Gola derneğinin çıkardığı Hopa ilgili kitapta yayınlanmak üzere Sonbahar filminden hareketle bir yazı yazdı istek üzerine. Kitap basıldı, arzu edersen Gola derneğine yazıp isteyebilirsin...
YanıtlaSilSize de çok geçmiş olsun Nurşen Hocam. Terapi gerçekten iyi geldi, nefes alabiliyorum. Dizim hâlâ acıyor ama çok daha kötü olabilirdi, buna da şükür. Kardeşinizin yazısını çok merak ettim, kitaba ulaşmaya çalışayım. Sevgiler...
SilMerhabalar.
YanıtlaSilÇok geçmiş olsun. Size sağlık, sıhhat ve afiyetler dilerim. Köpeğiniz sizi kayalıklarda sürüklediği sizi düşürmüş ve diziniz sakatlanmış, inanın çok üzüldüm. Çünkü dizimizin ayrı bir önemi var. Kireçlemeden bile ne sıkıntılar çekiliyor. Çok büyük geçmiş olsun. İnşAllah en kısa zamanda eski sağlığınıza kavuşursunuz.
Efendim, hiç üzülmeyin ve kendinizi fazla dinlemeyin ve hep ileriye bakın. Olduğunuz yerde çakılı kalmak, ya da başınızı geriye doğru çevirip arkada bıraktıklarınızda kalmak hiç iyi gelmez.
Dışarıdan konuşmak kolay, bizzat bu sorunların içinde yaşayana, yani ateşin düştüğü yere bakma gerekir elbette.
Size tekrar geçmiş olsun dileklerimi iletir ve size Cenab-ı Hakk'tan acil şifalar ihsan eylemesini niyaz ederim.
Selam ve saygılarımla, sağlıcakla kalın.
Merhaba Recep Bey,
SilSizin de yaşadığınız sağlık problemleri sebebiyle halimi anladığınızı biliyorum. Zor... Tüm hastalara sağlık sıhhat diliyorum ben de. Selamlar, sevgiler...
Çok geçmiş olsun. Kısa sürede herşey yoluna girsin inşallah.
YanıtlaSilÇok teşekkürler. Umarım...
Silah, geçmiş olsun. terapi seanslarına çok sevindim. daha iyi hissedeceksiniz eminim kısa sürede. evde kedi/köpek bakımı çok zor gerçekten. köpek daha da zor kesinlikle. bahçeli bir evde, emeklilikte tekrar denersiniz, o zamana dek "en iyi köpek, arkadaşın köpeğidir" mottosu ile devam :)
YanıtlaSillatte gidince ev işleri de azalmıştır biraz, eşinizin desteği ile en kısa zamanda herşey çok daha yoluna girecektir eminim.
kocaman sarılıyorum.
Daha önce cevap yazamadığım için kusuruma bakmayın Şule Hocam. Toparlanmaya çalışıyorum. Kendimi tır çarpmış gibi hissettiğim günlerden geçiyorum. Bir hafta çok iyi, bir hafta çok kötü geçiyor. Bu hafta daha iyiyim. Ben de size kocaman sarılıyorum 🥰
SilEh biraz belliydi aslında Rüyacım ama deneyip gördünüz... Bu arada tükenmeden yardım aramana ve bulmana çok sevindim. Geçmiş bitmiş olsun. Bundan sonrası hepiniz için iyi olsun...
YanıtlaSilCanım Ceren'im, arada seninle yazışmak, konuşmak çok iyi geldi her zamanki gibi çok iyi geldin bana ❤️ fırsat oldukça yine konuşalım, yazışalım.
Silgeçmiş olsun. evet hayat için kendini harap etmeye gerek yok. yavaşla artık. terapiste gitmen iyi olmuş. düzenli git inşallah hiç bırakma :)
YanıtlaSilBen de kendime sinir oluyorum zaten neden böyle yapıyorum diye... Farkında olmak ama kendine söz geçirememek zor...
SilÇok geçmiş olsun. Evde kedi - köpek beslemek çalışan insan için zor. Hayvanlar yalnız kalınca strese giriyor kedi beslediğimde ben de yaşamıştım. Şifalar dilerim iyi bakın kendinize. Hülya
YanıtlaSilÇok teşekkürler. Tam dediğiniz gibi yalnız kaldıkça strese girdi Latte'ye... Şu an bizimle olduğundan daha mutlu.
SilGeçti geçti... Evde kedi köpeğin evde bebekten farkı yok gözümde, dolayısıyla çok emek istiyor. Her zaman bizimkilere demişimdir benim enerjim size zor yetiyor. Onunla uğraşamam. Sonra bir yere gidecek olsam bırakacak kimse yok. Ama anlamıyorlar. Seninkiler görmüş olmuş. Eminim Latte de mutludur yerinden.
YanıtlaSilHer şeyi eksiksiz tamamlamaya çalışmal bizi çok yıpratıyor. Ben evde olduğum halde bitirmiyorum işleri. Çünkü bitmiyorlar. Biz dur demediğimiz sürece hep var yapacak şeyler. İyi olmuş bu başlangıç .
Ben de yıllardır diyorum ben kendime zor bakıyorum, başka bir canın sorumluluğunu alamam diye ama yaşamadan anlamadı ev halkı maalesef.
SilHer şeyi eksiksiz tamamlamaya çalışmak insanı tüketiyor bir de üstüne "E yapmasaydın canım, biz mi dedik her şeyi yap diye..." denilmesi... Kendimi yıpratmamaya çalışıyorum artık. Elimden geldiğince...
Çok geçmiş olsun, ne zamandır yazmıyordun evet bende okul ev koşturması olduğunu tahmin ediyordum. Olması gereken önlemleri almışsın, iyileşmeye karar vermişsin bence çok iyi olacak bu süreç..
YanıtlaSilÇok teşekkürler. İyi ki tam zamanında yardım almayı başardım diye seviniyorum ben de. Yalnız değilim diyebilmek bile hayatta tutuyor bazen insanı.
SilAslında hayatın bütün bu hengamesi bir labirent gibi. Senin anlattıkların da o labirentin duvarlarına çarpıp yankılanan sesler. Depresiflik, kötü günler. Kötü durumlar tabii. İniş çıkışların devam etmesi çok normal, ancak artık yalnız olmadığını ve destek aldığını bilmek bence en büyük fark. Senin bu süreci açık yüreklilikle paylaşman da çok kıymetli. Umarım ruhsal ve zihinsel açıdan berrak olur her şey senin adına.
YanıtlaSilLatte’yi sahiplendirme durumu zor ancak doğru olmuş gibi görünüyor, bahçeli evde, Arya’nın da sık sık uğramasıyla mutlu olduğunu bilmek içini biraz rahatlatıyordur eminim.
Kafaya takma. Çünkü takılan her şey, aslında bir simülakr, gerçeğin gölgesi. Gerçek olan senin nefesin, adımın, yeniden doğuşların. Ve inan her şey hallolur.
Desteğiniz için çok teşekkürler. Ben de kendime bunları hatırlatıyorum sık sık. Düşüyorum ama kalkacağımı da biliyorum çünkü her şey geçip gidiyor.
SilÜst üste gelmiş hepsi ama iyi yanı hepsinin de üst üste gitmiş/gidecek olması. Bazen böyle dönemler oluyor hayatımızda, geçti, geçecek diye bakmak en iyisi.
YanıtlaSilDilerim şifa olsun terapiler -ki anladığım kadarıyla hızlıca da olmaya başlamış- hayatın yükünü paylaşmak, bunu kabullenmek bazılarımız için daha zor. Kontrolün elden gideceği hissi bazen, bazen alma/verme dengesini iyi çalıştıramamamız..
Netice itibariyle latte de memnun sanki. 2026 hafiflik, huzur ve ruhsal/bedensel sağlık getirsin, çok sevgiler..
Çok teşekkürler. Geçecek elbet :) Sevgiler...
Sil