Yeni Beceriler :)))

Hiç yapamadığım işlerden biri poğaça/kurabiye yapmak. Arya ile gram gram ölçerek yaptığımız bir kurabiye ve bir de tek başıma yapmayı becerdiğim mısır unlu bir poğaça tarifi var elimde. Bunlar dışında ilk kez geçenlerde yulaflı mini poğaçalar ve kakaolu mini kurabiyemsi bir şeyler yapmıştım. 

Az önce tamamen içimden geldiği gibi, doğaçlama bir poğaça yaptım. Sonuç nasıl olacak çok merak ediyorum. Şu an yulafın sıvıları çekip şişmesi ve hamurun kıvam alması için bekliyorum. Sonra şekil verip fırına atacağım. Sonuçtan çok umutluyum :) 

Tamamen kafamdan uydurduğum tarifimi şuraya bırakayım :)

Sıvı Malzemeler:

  - 2 adet tam yumurta

  - 1 adet yumurta beyazı

  - 10 tepeleme yemek kaşığı süzme yoğurt

  - 1/2 çay bardağı zeytinyağı

  - 1 tatlı kaşığı elma sirkesi (dış kısma kıtırlık versin diye) 

   - 1/2 çay bardağı maden suyu (içi puf puf olsun diye) 

Kuru Malzemeler:

  - 2 su bardağı ince öğütülmüş yulaf ezmesi

  - 1 su bardağı mısır unu

  - 1 su bardağı lor peyniri

  - 1 paket kabartma tozu

Baharatlar:

  - 2 çay kaşığı tuz (az olmuş bence, brz arttırmak gerek) 

  - Kırmızı pul biber

  - Zerdeçal

  - Karabiber

  - Çörek otu

Üzeri İçin:

  - 1 adet yumurta sarısı

  - Susam

Tüm malzemeleri karıştırdıktan sonra 15dk bekledim. Sonra suya batırıp çıkardığım dondurma kaşığı ile hamurdan parçalar alıp yağlı kağıt serili fırın tepsisine dizdim. Üstlerine yumurta sarısı sürüp susam serptim, 180 derece önceden ısıtılmış fırında 25 - 30dk üstü kızarana dek pişirdim. Ben 23 tane poğaça çıkarmışım ama bence hepsi eşit olsa 22 adet poğaça çıkar bu ölçüdeki malzemelerden. 

Tuzu bana az geldi ama onun dışında süper :) 

Ah bi' de keşke dereotu da olsaydı evde, onu da koysaydım :D

Küçük Mutluluklar

Pazar gününden... 

Güzel bir günden bana kalanlar...

Bu aralar favori şarkım bu :) 

Giderek anneye benzemek...

Sanırım kaçınılmaz bir durum bu giderek anneye benzeme mevzusu... Ya fiziksel olarak ya da tavır, davranış olarak annelerimize/babalarımıza benziyoruz yaş aldıkça. Bazen her ikisi de oluyor.

Son yıllarda herhangi bir camda yansımamı gördüğümde annemi görmüş gibi oluyorum, özellikle bakışlarımda. Belki dışardan hiç fark edilmiyor ama ben taa içimde hissediyorum. Hüzünleniyorum bazen. Keşke annem hayatta olsaydı da ona anlatabilseydim giderek ona benzediğimi.

Mesela Arya ile olan sohbetlerimizde hissediyorum anneme benzediğimi. Zamanında annemin neyi, ne düşünerek söylediğini anlıyor ve aynı düşünceler ile benzer şeyleri Arya'ya söylüyorum. Hani "Anne olunca anlarsın..." denilir ya, anlıyorum.

Sadece anne-kız ilişkisinde değil benzeme hâlim. Nasıl anlatılır bilemiyorum ama elimin kolumun hareketinde, ses tonumda... Yer yer annemi hissediyorum, annem gibi davrandığımı fark ediyorum. Eskiden olsa bu şeklide giderek anneme benzemekten nefret ederdim ama şimdi bunun ne kadar saçma olduğunu anlıyorum. Nefret etmek bir yana farkına vardığım anlarda gülümsüyorum; hüzünle karışık, biraz buruk bir şekilde mutlu oluyorum. 

Sanırım büyüdükçe, küçükken anlayamadığım şeyleri anlıyor ve anneme hak veriyorum. Ama bir yandan da Arya'ya - ve aslında geçmişteki kendime - de büyümesi ve anlaması için gereken alanı tanımaya özen gösteriyorum.

Bir de son zamanlarda yavaşladığımı ve ben yavaşladıkça hayatın da yavaşlayip her anın daha keyifli hâle geldiğini hissediyorum.🧿

Umarım böyle devam eder Hayat! 

Sonbaharın tadını çıkarırken... 

Filler Sultanı ve Kırmızı Sakallı Topal Karınca

Storytel'de şu an dinlediğim kitapta anlatılanlar o kadar tanıdık ki... Gücü elinde tutanların güçsüzleri nasıl ezdiği, ezerken bir de akıllarıyla nasıl oynayıp alay ettiği anlatılıyor kitapta. 

Yaşar Kemal'in 1977'de yazdığı eser, yaklaşık 2000-2500 yıllık bir geçmişten; Hint, Mezopotamya ve Anadolu coğrafyalarının ortak kültürel mirasından süzülerek günümüze ulaşan Filler ve Karıncalar masalından ilhamla yazılmış.

Kitabı dinlerken aklıma sık sık Orwell'ın Hayvan Çiftliği ve 1984 kitapları geldi. Orwell da Yaşar Kemal de yazdıkları allegorik eserleri ile hayvanlar dünyası üzerinden insan toplumunu hicvediyorlar. Yaşar Kemal devasa, ezici güçteki filler ile örgütlü karıncalar arasındaki güç dengesizliğini kullanırken; Orwell çiftlikteki domuzlar ile diğer hayvanlar üzerinden sınıf ayrışmasını işliyor. 

1984'te Orwell, gücü elinde tutan Parti'nin geçmiş haberleri/kayıtları değiştirerek, çiftdüşün(doublethink) ve yenisöylem(newspeak) ile dili ve belleği manipüle ederek insanları nasıl kontrol altında tuttuğunu anlatıyor. 

Çifte dil mekanizması ("Savaş Barıştır, Özgürlük Köleliktir") ile insanların isyanı düşünmesi bile engelleniyor. Yaşar Kemal'in Fil Sultanı, da benzer bir şekilde karıncalara hatta gücünün yettiği tüm hayvanlara kendi, dillerini unutup fil dili konuşmalarını buyuruyor. 

Fil Sultanı, köle yaptığı karıncalara özgürlük vermişçesine konuşuyor; karıncaların eskiden fil olduklarını, çalışırlarsa bir gün yine fil olacaklarını söylüyor: "Her karınca bir fildir, her fil de bir karıncadır. Karıncalar, fillerin soylu atalarıdır."

Bahsettiğim benzerlikler Yaşar Kemal'in, Orwell'ın eserlerini okuduğunu düşündürüyor bana. Evet, kitaba ilham olan masal Orwell'dan çok eski ama yine de bazı fikir ve söylemler için Orwell'ın her iki eserinden de ilham alındığını düşünüyorum. Bu noktada Orwell'ın ilham kaynaklarına da bir göz atmak gerekiyor sanırım. 

Orwell, Yevgeni Zamyatin'in Biz (We, 1921), Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya (Brave New World, 1932), Jonathan Swift'in Gulliver’in Gezileri gibi eserlerinden ilham almış. Sonuç olarak söz konusu bir şey üretmek olduğunda o güne dek tüketilen, biriktirilen, bünyade izi kalan öncellerden esinlenmek, ilham almak çok normal. 

Kitabı okumak keyifli olacaktır ama bence Storytel'den sesli dinlemek çok daha keyifli. Tilbe Saran'ın seslendirmesi şahane!

Henüz okumadıysanız, Storytel'de dinlemenizi tavsiye ediyorum :)

Büyü Dükkanı

Tam şu an Storytel'de Yeşim Türköz'ün "Büyü Dükkanı" kitabını dinliyorum.

Bedelini ödemeyi kabul ettiğiniz takdirde hayatta istediğiniz her şeyi alabileceğinizi iddia eden bir yer bu büyü dükkanı. Dükkana gelen herkes dükkan sahibinden bir şey istiyor, dükkan sahibi de o istek için bir bedel biçiyor ve böylece pazarlık başlıyor.

Dükkana gelenler gelirken ne istediklerinden son derece emin ama dükkan sahibinin sorduğu sorulardan sonra aslında ne istediklerini tam da farkında olmadıkları ortaya çıkıyor. İstekleri karşısındaki bedeli duyunca işler hepten değişiyor. Kimse istenen bedeli ödemeye yanaşmıyor.

Sonuç olarak büyü dükkanından almaya geldiği şeyi alarak ayrılan kimse olmuyor. İsteklerimin gerçek olmadığını anlayarak ya da bedelsiz - acısız -  mutluluk olmayacağını anlayarak ayrılıyor herkes. Gerçekten istediğini alan istisnalar olmuş ama o istisnaların sonu da pek parlak değil. 

Dükkan sahibi gördüğüm en gıcık satıcı olabilir sanırım. Kendisi de kabul ediyor, "Bu pazarlıkta birinin daha acımasız olması gerekiyor ve bunu hayata bırakmamam gerektiğini acı şekilde öğrendim" diyor.

Hikayeleri dinlerken insan düşünüyor, böyle bir dükkan gerçekten var olsa, ben ne isterim? İsteğimin karşılığında hangi bedeli ödemeyi kabul ederim acaba? Yoksa bedelini duyunca ben de vazgeçer miyim isteğimden?

Peki ya siz? 

Tam bir sonbahar sabahı 🌧️ 

Günaydın 🤗 

11.11

Şu an saat tam 11.11 ve ben bu anı yakalamayı nedense çok seviyorum. Saate bakıp - başka bir an değil de - tam 11.11 ya da 23.23'ü yakalayınca, sevdiğim biri beni düşünüyor gibi hissediyorum ve kalp kalbe karşı gelmişiz gibime geliyor. Tabi ki bir dayanağı yok tamamen benim hüsnükuruntum :))) 

Okulun ilk haftası bitmek üzere! Bir başladı mı hızla geçip gidiyor. Pazartesi hariç diğer günler derslerim öğlen başlıyor. Pzt full, diğer günler 3-4 dersim var. Tatil sonrası hemen adapte olamadığım için bu hafta biraz yamuldum ama haftaya kolaylaşır diye düşünüyorum.

Sabahlarım boş olunca ben de boş işlerle uğraşıyorum :)) Misal dün sabah bakır takılarımı ketçapla parlattım :) 

... 

Bu yıl 6 ve 8. sınıfların dersine giriyorum. Sekizler önceden tanıdığım alışık olduğum sınıflar ama altılarla yeni tanıştık. Henüz bir ritm tutturamadım gibi hissediyorum ama bakalım zamanla hallederiz.

Bu yıla idare ile sağlam tartışarak başladım maalesef. Sınıf ve ders paylaşımları mevzusu yüzünden tartıştık ve okul müdürümüz "Beğenmiyorsanız başka okula gidin", "Keşke sizi görevlendirme verdirseydim başka okula" gibi cümleler kurdu. Ama tabi işler öyle yürümüyor, okul kimsenin özel şirketi değil. Herkesin hakları ve yetki sınırları belli. Ama asıl ilginç olan şu an müdürümüzün okuldan görevlendirme ile gönderilme olasılığı olması. Atalarımız boşuna dememiş "Kime niyet, kime kısmet.." 

Kimsenin kendi isteği dışında bir yere gönderilmesi doğru değil ama bazen karşı tarafa reva gördüğümüz şeylerin yanlış olduğunu kendimiz yaşamadan anlayamıyoruz sanırım. Bazı şeyleri yaşayarak öğrenmek zorunda kalmadan kendimizi karşıdakinin yerine koyarak empati yapabilmeyi öğrenmeliyiz.

Okulda gitme vaktim geldi. Görüşmek üzere 🙋🏻‍♀️

Bu aralar çok sevdiğim şarkıyı da şuraya bırakayım :) 

"I wanna be like you"

Homini de gırtlak, pufidi kandil, tumba yatak :)))

Birkaç gündür canım hem poğaça hem de böyle çikolatalı fındıklı fıstıklı kurabiye istiyor. Hâl böyle olunca daldım mutfağa ama ölçüyü kaçırmamak için sağlıklı bir şeyler yapmayı denedim.

Sonuç başarılı :) 

Yulaflı Lorlu Poğaça (22 adet mini poğaça) 

2 yumurta (birinin sarısını ayırıyoruz)

2 yemek kaşığı yoğurt

2 yemek kaşığı zeytinyağ 

2 su bardağı yulaf ezmesi/unu

1 su bardağı lor (ya da 1 ufak pkt sürülebilir lor) 

1 çay kaşığı tuz

1 pkt kabartma tozu 

1 avuç kabak çekirdeği içi 

Üzeri için susam ve çörekotu 

Bir yumurtanın sarısını kenara ayırıp bir kapta yumurta, yoğurt ve yağı çırptım. Loru ekleyip biraz daha çırptım. Sonra yulaf, tuz ve kabartma tozunu ekleyip karıştırdım ve kabak çekirdeği içlerini ekledim. Hamurdan parçalar alıp çok sıkıştırmadan gelişigüzel şekillerde fırın tepsisine dizdim. Üstlerine kenara ayırdığım yumurta sarısını sürüp susam ve çörekotu serptim. 180 derecede 25 dk pişirdim.

İster kahvaltıda ister ara öğünde :) 

Kakaolu Fındıklı Fıstıklı Kurabiye (28 mini kurabiye) 

1 yumurta

2 yemek kaşığı yoğurt 

1 ezilmiş olgun muz (küçükse 2 tane) 

1 çimdik tuz

1 yemek kaşığı fıstık ezmesi

2 su bardağı yulaf ezmesi

2 yemek kaşığı kakao

1 çay kaşığı kabartma tozu 

Kırık fındık/ceviz/damla çikolata (evde ne varsa:) 

Yumurta, yoğurt ve ezilmiş muzu çırpıp içine fıstık ezmesini ekledim. Bu aşamada Üstüne geri kalan malzemeleri de döküp karıştırdım. Yulaf sıvıları çeksin diye yarım saat kadar dolapta bekletip dondurma kaşığı ile şekillendirip 170 derecede 12-14 dk kontrollü pişirdim. 

Bu şekliyle şekeri biraz az geldi bize. Üstüne pudra şekeri serptim :)

Çay / kahve yanına süper gider :) 

Sonuç olarak bir poğaça, bir kurabiye yedim az sonra da pufidi kandil yapıp uyurum :))

Eylül... Yine yeniden...

Belki de ilk kez "yaz yine boş boş geçti gitti ve hiç yetmedi" hissi yaşamıyorum. Dolu dolu ve çok da güzel geçti bu yaz. Darısı gelecek yazların başına 🤞🧿

Bu yaz aile büyüklerimiz Hopa'ya taşındı, kardeşimle beraber ailece tatile gittik, dönüşte onun evini toparladık, sonra kendi evimizin eksiklerini hallettik. Hem gezdik tozduk, hem işleri hallettik, yorulduk ama yorulduğumuza değdi. Bol bol dinlendik, eğlendik de 🧿 🥳💃🏻🕺🏻 Arada aksaklıklar da oldu tabi ama çok da mühim değil. 

Haftaya öğretmenlerin seminer dönemi başlıyor, sonra da okullar açılacak. Hazır hissediyorum kendimi. Çünkü biliyorum ki ne olursa olsun eninde sonunda geçip gidecek :)  

Bazı günler içindeyken çok zor olsa da onlar da bitip gidiyor, mazi oluyor her şey. Bunu unutmamak gerekiyor. Unutunca işler sarpa sarıyor - geçen Kasım'da olduğu gibi - sonra hızla dibe batıyor insan. Öyle olmaması için iyi gelen şeylere sıkı sıkı tutunmak lazım. 

Deniz, dere, doğa... Benim ilacım bunlar. Yazdan kalma günler Eylül'de hatta Ekim'de bile devam edecek. Ben de mümkün olan her fırsatta - umarım Kasım sonuna dek - denize girmeye devam edeceğim :) 

Son zamanlarda sporu yeniden rutinime eklemeyi başardım. Aynen böyle devam etmek istiyorum. Sadece kilo vermek için değil, spor sonrası hissedilen "başardım, tamamladım" fikriyle gelen hafiflik hissiyatı insana iyi geldiği için :) 

Su kuşum ve Duru bebişim 🧿😍 

Sirkadiyen Ritim ve Kortizol

Önceki yazımda kilo vermek için ciddi bir irade ve istikrar gerekiyor demiştim. Hadi gerekli motivasyonu bulduk, irademize sahip çıkıp istikrarımızı koruduk diyelim. Yeterli mi? Maalesef hayır. 

İnsanoğlunun hayatta kalmasını sağlayan gelmiş geçmiş en büyük becerisi adaptasyon bence. Ama bu beceri bazen olumsuzluklara da sebep olabiliyor. Yeme düzeni değişince vücut ilk başta bi' şokla fazlalıkları atıyor ama sonra yeni koşullara uyum sağlıyor ve yine depolamaya başlıyor. İşte bu aşamada sirkadiyen ritmimizi ve kortizol seviyemizi düzenleyerek vücudumuzu tekrar yola sokmayı denememiz gerekiyor. 

Sirkadiyen ritim, vücudumuzun yaklaşık 24 saatlik bir döngü içinde izlediği doğal uyku ve uyanıklık düzenidir; uyku ve uyanıklık döngüsünü kontrol eder, melatonin ve kortizol gibi hormonların salgılanmasını düzenler, vücut ısısı ve sindirim sistemi üzerinde etkilidir. 

Sirkadiyen ritmimizi optimize etmek ve kortizol seviyemizi dengede tutmak için uygulayabileceğiniz adımlar şunlar:

- Her gün aynı saatte uyanmak. Mümkünse erken saatte :)  

- Uyandıktan sonraki ilk 30 dakika içinde güneş ışığı almak. 

- İlk 90dk kafeinden uzak durmak. Güne su içerek başlamak. 

- Gün içinde en az 20-30 dakika açık havada vakit geçirmek.

- Yatmadan 2 saat önce mavi ışık yayan ekranları kapatmak.

- Akşamları evde loş ışıklar kullanmak.

- Yatak odamızın sessiz, karanlık ve serin olmasını sağlamak. 

- Sabahları proteinden zengin bir kahvaltı yapmak. 

- Kafein tüketimini saat 14:00'ten sonra kesmek.

- Akşam yemeklerini yatmadan en az 3 saat önce bitirmek.

- Gece geç saatte ağır ve karbonhidratlı yiyeceklerden kaçınmak. 

- Düzenli egzersiz yapmak ama bunu akşam geç saate bırakmamak.

Okullar açıkken haftasonu dahil hep 06.55'te uyanıyorum. Kahvaltımı yapıp hazırlanıyorum, 8'de evden çıkıyorum ve çoğunlukla hava yağmurlu olduğu için okula araba ile gidiyorum. Bu yıl biraz daha farklı bir düzen oluşturmayı düşünüyorum. 

Bu yıl kahvaltımı hazırlayıp yanıma almayı, evden daha erken çıkıp okula yürüyerek gitmeyi planlıyorum. Böylece yukarıda yazdığım birçok maddeye uyabilirim. Ilk 30 dk ekran yok, gün ışığı ve yürüyüş var. 

Aşağıdaki videoda bahsedildiği üzre yürümek kortizol seviyesini düşürmekte etkili. Evrim'le Ağustos başından beri akşam yemeklerinden sonra yürüyoruz. Okul açılınca sabahları da düzenli yürüyerek okula stressiz gitmek süper olur :) 

Japonların sabah alışkanlıklarını anlatan video, mevzuyu gayet güzel anlatıyor :) 

İrade ve İstikrar

Gerçekten irade ve azim gerektiren bir konu kilo vermek. İstikrarlı olunca mümkün ama istikrarlı olmak hiç kolay değil.

Ağustos başından beri sağlıklı beslenip spor yapmaya çalışıyorum. Günde iki ana öğün ve iki ara öğün yiyordum, artık üç ana öğün, bir ara öğün yapıyorum. Yiyeceklerimi haftalık olarak hazırlayıp buzluğa atıyorum. Böyle yapınca kontrollü olmak kolaylaşıyor.

Kahvaltı için birkaç seçeneğim var:

1- Haşlanmış iki yumurta, domates, salatalık, köz biber, ricotta/sürülebilir lor peyniri 

2- Kıymalı yumurtalı lavaş sandviç, salatalık, ricotta/lor, köz biber

3- Yulaf, süt, muz, kendi yaptığım fitella* karışımı

4- Wasa üstü ricotta/lor, hindi füme, domates, salatalık, şeftali 

Pembe içecek, suya karıştırılan bir tür kollajen peptit tozu

Şu kıymalı yumurtalı lavaş tost efsane 😍

... 

Öğle ve Akşam seçeneklerim:

1- Fırında pişmiş 150gr tavuk/hindi, 2-3 yemek kaşığı basmati pilav ve bol salata

2- Ton balıklı ve kıtır ekmekli salata

3- Izgara köfte/et, köz patlıcan salatası, fırın sebze ve bol yeşil salata

4- Konserve tavuk fileto, bir adet wasa ve kefir ya da salata

Gün boyu aldığım kalori düşük olunca makarnayı fazla yeme hakkı kazandım :)) 

... 

Ara öğün seçeneklerim:

1- Meyve (üzüm, karpuz, şeftali, muz) ve sütlü kahve, 

2- Tahinli dondurma

3- Çiğ kuruyemiş ve kahve

Bunlar dışında günde en az 2,5lt su içiyorum. Çay pek sevmediğim için tüketmiyorum. Alkol de hiç tüketmiyorum ki bu biraz zor oldu benim için çünkü akşamları tv karşında eşimle bira-fıstık-film keyfi yapmayı seviyorum. Ama dedim ya irade ve istikrar lazım :) 

Her akşam yemek sonrası mutlaka 20dk yürüyorum. Evrim'i de zorla yürütüyorum :)) Eğer dışarı çıkamıyorsak 20dk evde yürüyorum. Bir saat sonra da o anki moduma göre Grow with Jo videolarından birini seçip yapıyorum. 

İlk 10 gün fazla kilolar hızlıca gidiyordu ama bir haftadır duraklama dönemindeyim. Direnci kırmak için daha çok su içip daha çok hareket ediyorum. Günlük protein alımımı da arttırdım ki vücut kıtlık psikolojisine girip her şeyi depolamaya kalkmasın. 

Kısacası vazgeçmek yok, tam gaz yola devam :) 

... 

Merak eden olur belki, *fitella tarifimi de şuraya bırakayım:

2 yemek kaşığı katkısız şekersiz tuzsuz %100 fıstık ezmesi, 2 tatlı kaşığı silme kakao, 2 tatlı kaşığı bal, 2 yemek kaşığı tahin. Tüm malzemeleri karıştırıyoruz ve tek seferde hepsini yememek için kendimize hakim oluyoruz :))) Herkes kendi ağız tadına göre ölçüleri revize edebilir. Ben artık şipşak göz kararı yapıyorum :D

Level atlıyorum sanırım :)))

Şu an kendime şaşırıyorum. Saat 9'da evden çıkmayı planlamıştım ama saat 09.36 ve hâlâ evdeyiz ve ben çıldırmadım. Sakin sakin oturuyorum.

Perşembe sabahı bileğimdeki dikiş alındı çok şükür. Suya girmek için bir gün daha beklemem gerekiyormuş. Bekledim tabi ki. Dün uzun süre sonra yeniden denize girebildim. Bugün için de dere planı yaptık. Güya en geç 9'da çıkacaktık evden ama her zamanki gibi Evrim plana uymadı. Ben 8'de kalkıp hazırlandım ama o hâlâ hazır değil.

Normal koşullarda şu an sinirden delirmiş halde sayıp sövüyor olurdum ama öyle yapmıyorum. Sanırım level atladım :))) Kızsam ne olacak, söylensem ne olacak?.. 

20 yıldır durum hep aynı, değişen bir şey yok. Biz asla planladığımız saatte çıkamıyoruz evden. Bugün tam sinirlenip söylenmeye başlayacağım anda durdum ve vazgeçtim. Akışa bırakıyorum. 

Erken çıkmak isteme sebebim gideceğimiz derede oturma alanının sınırlı olması ve geç kalırsak oturacak yer bulamayacak olmamız. Şu an sinirlensem de mevsut durum değişmeyecek. Gittiğimizde yer bulamazsak bulamamış olacağız. Yani şu an ne kadar sinirlenip söylensem boşuna... Kendi kendime sinir olduğumla kalacağım çünkü Evrim'in zerre umurunda olmayacak.

Neyse... Bakalım umarım şansımız yaver gider ve yer buluruz. Bulamazsak başka bir yere gideriz. 

Kısmet...

Fotolar dünden :) 

Deniz 🏖️ = Mutluluk 🤗 

Update: Evden 10'da çıkabildik, arabada benzin de yokmuş. Arabayı en son kim kullandı bilin bakalım. Şaşırtıcı ama hâlâ son derece sakinim. 

🧿 🤞 Yer bulduk 🤞 🧿 

🤗 

Baygınlık hissi...

Sabah:

Uyandığımdan beri bayılacak gibi hissediyorum. Vücudumda hiç güç, enerji yok gibi şu anda. Hâlbuki az önce çok sıkı bir kahvaltı yaptım: 2 yumurta, yüksek proteinli ricotta peyniri, salatalık, taze reyhan, közlenmiş köy biberi ve 2 dilim kızarmış karabuğday ekmeği (birini ricotta ile diğerini kendi hazırladığım fıstık ezmesi - tahin - bal - kakao karışımı ile). Yani şu an enerji bombası olmam gerek ama nefes bile zor alıyorum.

Kendimi salondaki koltuğa zor attım, yattığım yerden telefondan yazıyorum. Regl dönemim yaklaştığı için böyle olmuş olabilirim. Vücut sağlıklı beslenmeye ve düzenli spora çok alışkın değil o yüzden de böyle olabilir. Umarım kısa sürede geçer de normale dönerim.

El bileğimdeki dikişin biri açılmış bahçe temizliği yaptığımız gün. Dikişin tutması ve iyileşme için 2 gün hiçbir şey yapmamam gerekiyor. Bu durum günlük spor planımı da bozdu maalesef. 

Yemek sonrası yürüyüş yapıyorum ama yeterli değil. Dün akşam elimi kullanmadan olduğum yerde squat, diz çekme, sandalyeye oturup kalkma gibi hareketler yaptım. Her biri 3 x 45sn şeklinde 4 hareketlik bir set yaptım. Hiç hareket etmemekten iyidir.

Yarın tekrar bakılacak dikişlere. Umarım geçer de düzenime geri dönebilirim. 

Akşamüstü:

Tüm gün koltukta yattım. Az önce kalkıp fasulye diblesi koydum ocağa, koltuğa geri döndüm. İçim hâlâ bayılıyor. Akşam yemeğinden sonra yürüyüşe çıkmak istiyorum. Umarım enerjim olur. 

Akşam:

Şu an sahildeyiz. Yürüyüş yapamadım. Sahilde oturup kahve içiyorum. Kalkınca yürücez inşallah. 

Hopa'da günbatımı... 

Sitede yaşam ve bahçe temizliği

1,5 yıldır, birbirine bağlı 5 apartmandan oluşan bir sitede yaşıyoruz. Sitenin ortasında bir bahçe var. Çocuklar bahçede oturuyor l, top oynuyor, bisiklet/scooter sürüyor. Buraya kadar her şey iyi, hoş ama maalesef her yer çöp, tüm duvarlar karalama ve leke içinde. 

Çocuklara yediklerinizin çöplerini yerlere atmayın diyoruz ama cevap hep aynı: "Ben yemedim. Ben atmadım." Site görevlisi bir haftalık tatile çıkınca sorun iyice büyüdü. 

Sitenin kadınlar WhatsApp grubunda, bugün saat 5'te çocuklarla bahçede olup tüm bahçeyi temizleyelim, böylece çocuklar hatalarını anlar, bir daha çöp atmazlar dedim. Tabi ki herkes gelmedi. Sadece 5 anne ve bir avuç çocuk vardı.

Önce bisikletlerin kilitli olduğu demirleri boşalttık, demiri kaldırıp altını temizledik. Hurda bisikletleri kenarı ayırıp düzgün olanları kilit demirine geri dizdik. Tüm bahçedeki çöpleri topladık. Oyun parkının yanında beton bir masa var, tam ortası delik. Masanın içini ağzına dek çöple tıka basa doldurmuşlar. Temizledim ama iğrençti. 

Buranın önceki hâli çöplük/hurdalık gibiydi. 

Bu haliyle epey iyi oldu. 

Burdakilerden 1-2 tanesinin sahibi çıktı, diğerlerini çöpün yanına bıraktık.

Masanın içine çöp tıksırmak nedir hiç anlayamadım! 

Bazılarının çocuğu sütten çıkma ak kaşık,  benimki yapmaz, benimki atmaz, benimki öyle şeyler bilmez... Benimki değil, seninki değil. Eee kimin çocuğu yapıyor acaba? Sorun ailelerden kaynaklanıyor maalesef. Çünkü eğitim ailede başlar. Herkes çocuğuna öğretecek, takip edecek, uyaracak. Benimki yapmaz demekle olmuyor. 

Asıl etrafa çöp atan çocuklar bugün bahçeye inmedi büyük ihtimalle. Çünkü aileleri duyarsız. Çocuğunu aşağıya indiren aile zaten duyarlıdır, çocuğunu uyarır, takip eder. İndirmeyen de işte o "benim çocuğum yapmaz"cılar... 

Neyse... Bahçe şu an tertemiz oldu ama ne kadar böyle kalır bilemiyorum. 

Keşke sihirli bir değnek olsa da farkındalık kazandirabilsek insanlara... 

Külkedisi Arya...

Arya'nın ufaklığından beri her pazar mısır patlatırız. Arya yine mısır patlatmak isteyince artık kendin yapabilirsin0, kaç kez öğrettim diyerek işi Arya'ya bıraktım. Sonuç dibi tutmuş kocaman bir tencere :(

Tencereyi kurtarabilecek miyiz bilmiyorum ama Arya paçasını bu işten zor kurtaracak. Kazadır olur diye düşüneceksiniz ama kaza değil sorumsuzluk. 

Arya'ya, başında bekle, patlamaya başlayınca tencereyi salla demistim ama Arya başında bekleyip tencereyi sallamamış. Koku ve duman gelene dek durumu anlamamış bile. O dakkadan sonra da iş işten geçmiş zaten. Ilk müdahaleyi Evrim yaptı: tencereye bulaşık tableti ve sıcak su koyup kenara aldı.

Arya'yla defalarca kez mısır patlattık, adım adım anlatıp öğrettim her defasında. Arya 13 yaşında, ben 12 yaşımdayken annem hamile kalınca evin tüm yükü üstüme kalmıştı. Bir anda yemek, temizlik, bulaşık çamaşır...Üstelik öyle bulaşık makinesi, tam otomatik çamaşır makinesi falan yoktu evimizde. Her şeyi ben yapıyordum. 13 olduğumda ise hem okuyor, hem de annem hastanede yattığı için okuldan sonra gece üç buçuklara kadar kardeşime bakıyordum.

Arya, benim gibi olsun, olmalı demiyorum ama bir mısırı da tencereyi yakmadan patlatabilmeli. Yapamıyor oluşu benim suçum belki de. Bu yüzden artık bir şeylerin değişmesi gerekiyor. 

Bugün tüm işleri Arya'ya yaptırdım. Her işte yanında durdum ve tek tek yönerge verdim. Önce Dolaptaki et ve kıymayı porsiyonlayıp buzluğa kaldırdı. Tavukları soslayıp marine olmaları için dolaba koydu. Semizotlarını bir tur yıkayıp suya yatırdı. Sonra çamaşırları renklerine göre ayırıp makineye attı, koltuklara örtülerini serdi.

Az önce semizotlarını kurutup salata yaptı. Salata için şeftali ve soğan doğradı, limon sıkıp sos hazırladı. Salata işi bitince ısınması için fırını çalıştırıp makinedeki çamaşırları çıkarmaya geçti. Yıkanmış çamaşırları kurutmaya atıp kirlileri makineye yerleştirdi. Uygun deterjan ve uygun programı bulup çalıştırdı. Mutfağa dönüp sosta bekleyen tavukları fırına sürdü. 

Fırındaki tavukların bir tarafı bitene dek külkedisinin Arya'nın 25dk molası var sonra tavukları çevirip üstü kızarana dek pişirmeye devam edecek. Tüm bunları yaparken sinirden çatlamak üzere ama gıkını çıkarmıyor çünkü hatalı olduğunun farkında.

Ben yukarıdakileri yazarken 25dk bitti, fırının alarmı çaldı. Arya'yı odasından çağırdım, tavukları çevirip tekrar fırına sürdü. Alarmı tekrar kurup gitti. Bugün yemek komple Arya'nın elinden olacak. 

Arya hâlihazırda salata, mercimek çorbası, makarna ve sahanda yumurta yapabiliyor. Ama daha fazlasını da yapabilecek yaşta ve kapasitede. Doğru düzgün soyacak bile kullanamayan bir nesil yetişmesine seyirci kalmak istemiyorum. 13 yaş artık çocuk değil, genç bir birey olmanın ilk yılı. Nasıl öğrenirlerse öyle devam edecekler.

Tabi ki her gün her şeyi Arya yapacak değil dediğim şey. Derdim, ne yapılacağını, nasıl yapılacağını bilsin ve ihtiyaç halinde zorlanmadan yapabilsin. Bugün bir kez daha gördüm ki biri yanında durup tek tek söyleyince yapıyor ama amacım kendi başına yapabilir hâle gelmesi.

Patlıcan salatası hariç her şey Arya elinden :) 

🧿🧿🧿 

Adım adım ilerlemekte fayda var. Bugünlük ilk adımı başarıyla tamamladık. Devamı gelecek :) 

Yaz yağmuru ve cold brew coffee...

Şu an hava nasıl serin, nasıl güzel 🤗🤗🤗

Hopa yazın aşırı nemli ve bunaltıcı olabiliyor. O yüzden böyle şakır şakır yağmur yağınca seviniyorum. Nem gidiyor, hava serinliyor, oh mis :)

Sabah kalkıp tartıldım. 2-10 Ağustos arası toplam 2.4 kg vermeyi başardım. Önümüzdeki haftalarda ortalama 1,5 - 2 kg verirsem, hedefimi aşabilirim bile. İlk hedefim olan 64 kg için vermem gereken kalan kilo miktarı 2.9 kg. Eğer geri kalan 3 hafta da toplam 3,5 - 4 kg verirsem süper olacak :)

Kendimi zihnimde askılı mor midi kalem etek kesimli elbisem ile hayal ediyorum 💭 Sağdan soldan taşan simitler ve göbek olmadan 😄 Bu hayal beni motive edip devam etmemi kolaylaştırıyor. 

Bir haftadır 2 adet haşlanmış yumurta ile kahvaltı yaptığım içi bugün bir değişiklik yapmak istedim. 2 dilim karabuğday ekmeği kızarttım, birine yüksek proteinli ricotta diğerine kendi hazırladığım tahin-kakao-fistık ezmesi-bal-pekmez karışımını sürdüm. Yanında da sütlü cold brew kahve içtim, içine biraz da bal ekledim. Keyifli bir pazar kahvaltısı oldu :) 

Yazın cold brew (oğuk demleme) kahve, soğuk bir şeyler içme isteğimi karşılamak için çok iyi oluyor. Yağsız sütle karıştırıp gönül rahatlığı ile içiyorum. Ben 1lt soğuk suya 4 tepeleme (5 silme kaşık da olur) tatlı kaşığı filtre kahve atıp dolapta 12 saat bekletip süzüyorum. Daha yoğun tat sevenler süzmeden önce 24 saat de bekletebilir.

Kahvaltıda değişiklik yaptığım gibi akşam yemeklerimi de çeşitlendiriyorum. Ilk günler salata ve ızgara hindi/tavuk yemiştim. Son iki günde köfte ve somon tükettim. Köftenin yanına salma usül basmati pilav, yoğurt ve patlıcan salatası eklemiştim, somonun yanında enginar kalbi salatası ve elmalı yeşil salata yedim. Yemekten yarım saat sonra ufak bir parça helva ve çayla keyif bile yaptım :D

Pilavı ve yoğurdu bitiremedim. Midem küçülmüş :) 

Gün içinde 1-2 ceviz, kiraz, üzüm gibi ufak atıştırmalar yapıyorum. Canım bir şey çekince ufak miktarda tadıyorum ve aman diyeti bozdum diye hiç suçluluk hissetmiyorum :) Bu şekilde sürdürülebilir, kalıcı bir beslenme düzeni oluşturmaya başladım bence.

Doğum günümde yediğim tatlılardan sonra dün akşam yediğim ufak bir parça helvaya kadar başka hiç yapay şeker tüketmedim. İhtiyaç da duymadım. Tabi ki yediğim meyvelerde şeker var ama ona takılmıyorum. Tamamen şekersiz beslenmemi gerektirecek bir rahatsızlık olmadıkça porsiyonluk yenilen meyveden gelen şekerin zararı olmayacağını düşünüyorum.

Arya'nın hazırladığı meyve tabağını birlikte yedik :) 

... 

Bu arada uzun zamandır hevesle beklediğim ilk beyazım çıktı :) 

40 yaşta gelen wisdom hair :))) 

Her gün Grow with Jo videolarından birini seçip yapıyorum. Videoların benim için en iyi yani ayakta yapılan hareketlerden oluşması. Ilk 3-4 gün beginner videosunu yaptım sonra 20dk'lik HIIT videolarına geçtim. Dün akşam yaptığım videoyu buraya bırakıyorum :) 

İnsan 20dk.da ayakta böyle terleyemez 🫠 

İnanç tazelenmesi...

İnanç ama "nazar inancı"!

Cam kase elimde kırıldı ve bileğim kesildi. 

Evrim de telaştan parmağını kesti. 

Ona pansuman yapıldı, bana dikiş atıldı. 

... 

İyiyiz. 

İyi gidiyorum :)

Dün:

5 gündür her akşam 9 civarı 30-35dk Grow with Jo videoları eşliğinde spor yapıyorum. 4 gündür de planlı besleniyorum. Sabahları 2 yumurta, 1 salatalık, 3-4 kiraz domates ve bazen közlenmiş biber yiyorum. Ara öğün olarak yağsız sütlü buzlu kahve, ceviz ve bir avuç meyve; akşam ise salata ve ızgara tavuk/hindi yiyorum.

Bu beş günün ikisinde yüzdüm, her gün akşam yemekten sonra yürüdüm ve her gece sporumu yaptım. Hiç kaçamak yapmadım. 4 gündür hiç rafine şeker ve un tüketmedim, tuzu da sadece az miktarda salatada kullandım. Bol bol su içtim, her gün 1 maden suyu içmeye çalıştım. 

Kendimle hafiften gurur duyuyorum :))

İstikrarlı bir şekilde devam edersem 1 Eylül'de hedefime ulaşmış olacağım :)

Bugün:

Sabah kalkıp tartıldım, toplamda 2.1kg vermişim. Yağ oranım %1 düşmüş :), kas-kemik kütlem %0.8 artmış. Daha gidilecek çok yol var ama tünelin ucundan ışık görünüyor :D

Güne bu kez kahveli soğuk süt ile başladım, yağsız, ekstra proteinli süt. Sonra yine klasik yumurtalı kahvaltımı yaptım ve kıyı köşe ev temizliğine giriştim. Halıları süpürüp kaldırdım. Koltuk altları, yatak altları, dolap rafları, kapı çerçevelerinin üstleri, komidinler... 

Temizliğe ara verdiğimde 2 büyük dilim karpuz ve 3-4 parça peynir yedim. Devam etmek için enerjiye ve serin bir şeylere ihtiyacım vardı. Çok iyi geldi :) 

😍 Benim için yazın en favori ikilisi 😍

... 

Temizliğe yukarıdan aşağı toz alarak başladım, sonra odanın dibinden çıkışa doğru geri geri gelerek süpürdüm, en son vileda yapıp çıktım odadan. Tüm evi bu şekilde oda oda temizledim. Az su doldurup her odada suyu değiştirdim. Tam odalar bitmişti ki Evrim geldi. Onun kısmetinde de balkon temizliği varmış :)) Geriye mutfak, koridor ve banyolar kaldı.

Şu anda ebeveyn banyosundaki duşakabinin son işleri yapılıyor ardından misafir (ne saçma isim - genel banyo mu desem acaba?) banyosunun klozeti değişecek ve işler bitecek umarım. Aslında genel banyodaki duşakabini de değiştirmek istiyoruz ama ikisi aynı anda yapılırsa evde en az 3 gün duş alınamayacağı için birini daha sonra yaptıralım dedik. Taksitleri ödedikten sonra yaptırırız artık :)) 

Yeni duşu kullanmayı hevesle bekliyorum. Önceki dar ve rahatsızdı. Camları raydan çıkıp elimde kalmaya başlamıştı. Her defasında kan ter içinde takmaya çalışıyorduk. Artık rahat rahat duş alabileceğiz :)

Bu kadar mola yeter, işler beni bekler :)))

Migren atağı...

Sabah gözümü migren atağı ile açtım. Sol şakaktan sinsi sinsi ilerleyip gözüme, çeneme, enseme kadar yayıldı. Hemen su içtim, ilaç içtim. İlaçtan ve kahvaltıdan sonra ağrı hiç hafiflemeyince, sıvı ve elektrolit kaybından olduğunu düşünerek 2 lt su ve maden suyu içtim ama nafile... Giderek şiddetlenip beni yere serdi. 

Ensemde buz kalıbı ile sessiz odada yattım bu saate kadar. Gözümü yeni açabildim. Şu an koca bir tabak hindili ve sebzeli makarnalı salata yiyorum. 

Bu arada evde işler yavaş yavaş ilerliyor. Boya işleri bitti. Evrim, salondan balkona açılan kapıya pliseli sineklik taktı. Dün ebeveyn banyosundaki tekneli duş kabini sökülüp çıkarıldı. Bugün yeni kabinin kaymaz zemini döşendi. Derz çekilecek, yeni duş ünitesi ve camlar takılınca bitecek. Aynı gün misafir banyosunun klozeti de değişecek. Geriye bir tek balkonun camları kalıyor ki zaten onlar da sipariş edildi, gelmesini bekliyoruz. 

Bu yaz ailemizin taşınması, kardeşimin evinin tamir-tadilatı ve kendi evimizin ufak tefek işleri ile geçiyor ve çok da iyi oldu. İşler halledildikce ferahliyor(um) insan :)

... 

Yazıya ara verip Arya'nın odasına gittim. Odasını toplama görevi vermiştim, toplamış ama tam değil. Birkaç son dokunuşla hallettik. Bir poşet çöp çıktı tabi ki her zaman olduğu gibi. 

Yeni ders ve test kitaplarına yer açmak için çalışma masasındaki kitapları bizim kitaplığa taşıdık. Bana kalsa daha atılacak çok şey var ama özel alana ve ıvır zıvır saygı çerçevesinde sesimi çıkarmadım bu seferlik :)) 

"Temizlik bitti artık rahat rahat ders çalışabilirsin" dedim ve tabi ki anında isyan başladı. Yorulmuş, bunalmış hiç dinlenme fırsatı vermemişim... Aman iyi istediğin gibi takıl diyerek çıktım odasından. Halihazırda kendi migrenim yetiyor bi de onun bıkbıkını çekemem şu an. 

... 

Kalkıp kabak rendelicem. Çiğ kabakları rendeleyip sarımsaklı yoğurt, dereotu ve cevizle karıştırınca çok güzel oluyor. Serin serin, ferahlatıcı... Rende için Torima'nın elektrikli rende makinesi vazgeçilmezim oldu :) 

Link koymak için İnternete baktım ama tükenmiş hiçbir sitede yok. Torima markası şu aralar uygun fiyatı ve sağlamlığı ile yükselen yıldız. Şok, Migros gibi zincir marketlerde görüyorum çeşitli ürünlerini. Elektrikli otomatik rendesini görürseniz kaçırmayın derim :)

#Reklam değil sadece tavsiye :)