Mecidiyeköy otobüsündeyim ve Harbiye durağını yeni geçtik. Birden tüm trafik duruyor. Her yerden siren ve korna sesleri geliyor.
Tüm araçlar durmuş, herkes arabasından inmiş ve Atam için saygı duruşunda bekliyor. O bir dakikada neler geçiyor insanın aklından... Hayat duruyor o bir dakika için.
Hayat durdu ve ben bir daha hiç akmasını istemediğimi bir kez daha farkettim.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Abla olmak...
Aile tatilimizin dönüşünde kardeşimi evine bırakmak için pazar günü Manisa'ya geldik. Kardeşim 1,5 yıldır tek başına Manisa'da yaşıy...
-
Yazmayalı 1 aydan fazla olmuş. Bu sürede çok şey değişti. Aynı anda hem antidepresan kullanmaya hem de haftalık psikoterapi almaya başladım....
-
Herkes kendine en az bir kez sormuştur sanırım: "Ben burda ne yapıyorum? Ne için yaşıyorum? Amacım ne? Benim cevabım basit: Mutlu olmak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder