Ama denemek lazım. İyi olmak için bir şeyleri değiştirmek gerekiyor. Değiştirmek için de her şeyi bırakmak gerekiyor bazen.
Bırakalım dağınık kalsın.
Ev dağılmış, yemek yokmuş, çamaşır birikmiş, çocuğun ödevi, projesi varmış... Olsun. Bugüne dek biz yaptık bugünden sonra da başkası yapsın. Korkmayın dünya yıkılmıyor.
Ev içinde yaşanamaz hâle gelince ya da giyecek giysisi, yiyecek yemeği olmayan ev ahalisi bir noktada iş başa düştü diyerek yapmak zorunda kalıyor. Ha yapmazsa da yapmasınlar kendileri bilir.
Ben artık canım istemedikçe ne yemek ne temizlik yapmıyorum ve kıyamet kopmuyor evde. Ben koltukta uyuklarken bazen Arya bazen Evrim makineyi alıp süpürüyor evi. Evrim her akşam eve gelirken arıyor, yemek yoksa ya dışarı çıkıyoruz ya da o eve sipariş veriyor. Bazen de baba-kız makarna pişiriyorlar.
Herkesin kirli çamaşırları için oda oda dolaşmıyorum. Çamaşır yıkıyorum, varsa giysiniz getirin diyorum. Getirmeyen kendi düşünsün. Kurutmadan çıkan çamaşırları da herkesin önüne, odasına bırakıyorum. İster yerleştirsin, ister öyle bıraksın. Banane! Ben kendi eşyalarımı katlayıp yerleştiriyorum.
Lavaboya bulaşık bırakılınca hemen mutfağa gelin diye bağırıyorum. Kim bıraktıysa makineye yerleştirsin hemen diyorum. Birkaç seferden sonra bırakmamaya başladılar zaten.
Hergün sabahın köründe kalkıp kahvaltı hazırlamıyorum. Arya bizden erken kalkıp kendi kahvaltısını yapıyor. İşe erken gittiğim günler 6.55'de uyanıp ocağa 3 yumurta koyup giyiniyorum. Yumurtalar pişince kendi kahvaltımı yapıp evden çıkıyorum. Evrim kalkınca kendi kahvaltısını yapıyor, tepsisini, tabağını, bardağını ortada bırakıp gidiyor. Hiiiç ellemiyorum, o gelince kaldırıyor.
O kadar çok boş vaktim kalıyor ki bu şekilde... Uyuyorum, kitap okuyorum, müzik dinliyorum, dizi izliyorum. Nefes aldığımı hissediyorum. Sürekli koşuşturmak ve bir şeyleri halletmek zorunda hissetmiyorum.
Her şey mükemmel mi, her şey olması gerektiği gibi mi? Hayır. Ama ben öyle oldurmaya çalışırken kendimden vazgeçip kaybolmak istemiyorum. Bıraktım mükemmel olmasın. Yediğimiz içtiğimiz her şey sağlıklı olsa da ölcez bir gün olmasa da ölcez. Ev çok temiz olsa da yine kirlenecek.
Kendi ihtiyaçlarımızı yok sayıp saçımızı süpürge edince kimse madalya takmıyor; yoruldum desek aman yapmasaydın sen de diyorlar hatta. E ben de yapmamayı tercih ediyorum.
Ben toplamazsam her şey dağılır, yıkılır, yok olur, alt üst olur diye düşünmeyi bırakmak lazım. Belki öyle olur gerçekten. Olsun o zaman. Dağılsın, yıkılsın, alt üst olsun. Bizim bir şeyleri bir arada tutmak için kendimizi feda ettiğimizi anlasın hayatımızdaki insanlar. Biz yapmayınca, onlar yapmak zorunda kalsın.
Bırakalım bu kez - en azından bir kez - başkası bizi toplamaya, ayakta tutmaya çalışsın. Toplamazsa da dağınık kalsın her şey!
Güneş varsa evdeki her şeyi bırakıp kitabımı kapıp sahile atıyorum kendimi ☀️🌊📖
oh, ben rahatladım okurken, iyi yapıyorsun kedicim:)
YanıtlaSilOh ya! Bence de iyi yapıyorum :) sürekli bir şeyleri yoluna koymaya, belli bir düzeni sürdürmeye, her şeyi halletmeye, her şeye yetmeye çalışmak çok zor. Ne yaparsam yapayım yine de bir şeylerin eksik kalması da cabası! Aman saldım çayıra, mevlam kayıra :)
SilBen de yapmak istedim böyle:)
YanıtlaSilN'olursun yap! Yalvarırım yap! Bak çok iyi gelecek. Gelmezse eski düzene geri dönebilirsin her an. Ama bir süreliğine dene en azından lütfen. Hiçbir şey olmazsa vücudun birazcık dinlenmiş olur.
SilOnca sıkıntıdan, bel ağrılarından sonra böyle bir kararı uygulamaya koymak güzel tabii. Ama... gün gelir, bir taraf "pes" edebilir diye düşündüm bir an. Umarım yanlış düşünmüşümdür.
YanıtlaSilKutluyorum, sorumluluk ile zorunluluk farklı şeyler elbette. Ancak aralarında ince bir çizgi var, durum belirleyici.
Sağlıklı, huzurlu, mutlu günler diliyorum sevgili Manxcat.
Makbule öğretmenim, bir tarafın pes etmesini anlattım zaten. Yani ben pes ettim. Şimdi sıra karşı tarafta. Ben de hepimize sağlıklı, mutlu, huzurlu günler diliyorum.
Silya hep diyorum, bir salsa herkes rahatlıycak, kendimizi sıkmayalım :) mutlu olmak için yaşıyoruz, işkence ve görev için değil :)
YanıtlaSilKatılıyorum!
SilFarklı ve rahat bir psikolojiye geçmişsin. belki de doğru olan budur ama toplumun üzerimize yönlendirdiği anne ve baba olma görevleri nedeniyle bazen kendimizden çokça ödün veriyoruz. İyi bir tercih olarak görünüyor an itibari ile umarım uzun vadeli sonuçları da güzel olur
YanıtlaSilVademiz ne kadar bilmiyoruz ki...
SilBelki de vademiz kısa yani başka türlü yapsak da uzun vadeli sonuçları göremeyeceğiz. Çok düşünüp çok sorguluyoruz. Dünü, yarını bırakıp tam şu anda canım ne istiyorsa onu yapmak istiyorum sadece. İyi geliyor. Dünya da hâlâ yerinde olduğuna göre bence ok :)
Oh çok sevindim. Herkes sorumluluğunu bilsin koca koca insanlar hata bizde üstümüze alınca rahata alışıyorlar. Ne güzel çıkmışsınız resimde hep böyle olsun artık. Hülya
YanıtlaSilÇok teşekkürler :) hep böyle gitmez muhtemelen ama gittiği yere kadar devam :))
Sil