Eylül Meydan Okuması #5 ve #6

Maalesef 5.günü kaçırdım ama ikisi bir arada olsun bu seferlik :) 

5- Hangi film? Niçin?

Yine benim için tek cevabı olmayan bir soru. İlk aklıma gelenler:

• Star Wars (ilk üçleme) 
• Geleceğe Dönüş Serisi
• Matrix
• Kör Nokta (Sandra Bullock) 
• Julie and Julia
• 50 İlk Öpücük

Neden sorusunun cevabı hepsi için aynı: İzlerken kendimi iyi hissediyorum, derdim tasam dağılıyor, iyi geliyor :) 

6- Şunu görmeden/yapmadan ölmek istemem, dediğiniz şey nedir?

Sanırım çoğu anne-baba gibi kızımın büyüyüp kendi ayakları üzerinde bağımsızca durabildiğini, hayallerini gerçekleştirdiğini, mutlu ve güvende olduğunu görmeden ölmek istemem.

Eskiden olsa bu soruya çok başka cevaplar verirdim ama şu an hepsi çok manasız geliyor. 

Büyümek (?) ne ilginç!

Eylül Meydan Okuması #4

4- Kolleksiyon yaptığınız bir şey var mı?

Kızımla birlikte deniz kabuğu koleksiyonu yapıyoruz. Bir de eğer sayılırsa gittiğimiz yerlerden aldığımız magnetleri buzdolabımızın üstünde biriktiriyoruz :D

Küçükken silgi koleksiyonu yapmıştım ama bütün silgi değil. Küçücük, minnacık, kare kare kesilmiş, renk renk yepyeni silgilerden bahsediyorum :)) Tabi sonra bir gün annem hepsini atmıştı. Deniz kabuğu koleksiyonumuz yere göğe sığmayacak hâle geldikçe ben de annemi anlıyorum :))

... 

Misafirlerimizle gezmeye devam ediyoruz. Bugün Arhavi'deki Çifte Köprülere ve Mençuna Şelalesi'ne gittik. Bayıldık 😍

Eylül Meydan Okuması #3

Yüreğimin İklimi, Eylül için çok güzel sorular hazırlamış, 3.günden Merhaba!

3- En beğendiğiniz mimari eser? Neden?

Bir değil birkaç eser sayacağım izninizle :) Ama hepsinin mimarı aynı: Gaudi :) 

En sevdiklerim:

La Sagrada Familia

Casa Batlló

Casa Milà

Park Güel

Neden sorusunun cevabına gelirsek; hepsinin bir zihinden çıktığını anlamanın kolay oluşunu ve Gaudi'nin kendine has, eğlenceli, farklı mimari tarzını seviyorum. Umarım bir gün yakından göreceğim hepsini :)

... 

Bahsetmedin geçemeyeceğim; Eylül gelirken bize sevdiklerimizi de getirdi :) Dayımız ve yengemiz İstanbul'dan yola çıkıp başladıkları Karadeniz turunda bize de uğradılar. İnanılmaz kafa dengi ve çooook tatlılar ❤️ Dün hep birlikte Fındıklı'ya, Arılı deresine ve Çağlayan köyüne gittik. Dereye ve Çağlayan köyündeki köprüye bayıldılar. Şahane bir gündü. 

Bugün Borçka Karagöle' e gideceğiz. Ama önce dayımın şu an mutfakta keyifle hazırladığı menemeni yememiz gerek :) 

Eylül Meydan Okuması #2

Yüreğimin İklimi, Eylül için çok güzel sorular hazırlamış. 2. günden devam ediyoruz :) 

2- Doğa mı ? Şehir mi? Neden? 

Kesinlikle doğa! Nedenler saymakla bitmez. Doğa sakinlik, huzur, mutluluk demek benim için. 

Büyürken hayalim hep "büyük şehir"e gitmek, böylece evdeki sorunlardan kaçıp kurtulmaktı. Çok sonraları anladım ki nereye gidersen git kendini de götürdüğün için kaçamıyorsun. Çözüm kendimizi ve yaşadıklarımızı kabullenmekten geçiyor. Kendimizi kabullenmek için sakinleşmek; durmayı, dinlemeyi öğrenmek gerekiyor. Bunu yapmak için doğadan daha güzel bir yer yok.

En mutlu olduğum zamanları alt alta yazayım:

- Deniz kenarında kitabımı okuyup kahveli süt - evet sütlü kahve değil, kahveli süt - içtiğim zamanlar,

- Mayıs'tan Kasım'a kendimi denizin kollarına atıp yüzdüğüm, yorulunca sırt üstü yatıp masmavi göğü, yemyeşil dağları izlediğim zamanlar, 

- Dağ tepe gezdiğim, keçi gibi tırmandığım sonra da derelere dalıp kendimi suyun akışına bıraktığım muhteşem zamanlar, 

- Bisiklete bindiğim; rüzgarı yüzümde, saçlarımda, ruhumda hissettiğim anlar,

- Balkonumuzdan günbatımını izlediğim zamanlar, 

Saymakla bitmeyen bu zamanların ortak noktasını keşfetmek için alim olmaya gerek yok :D

Doğa beni mutlu ediyor!

Sizi ne mutlu ediyor? 

Eylül Meydan Okuması #1 - Hoş geldin Eylül :)

Yüreğimin İklimi, Eylül için çok güzel sorular hazırlamış. Ben de varım dedim :D

1- Kurtulmak isteyip kurtulamadığın alışkanlığın var mı?

Uyanır uyanmaz telefonu elime alıp saçma sapan uygulamalarda zaman kaybetmek :( Vazgeçmek için telefonu başka odaya bırakıyorum gece ama faydası olmuyor. Sabah telefonu alıp yatağa geri dönüyorum. Telefondan uygulamaları kaldırıyorum, bu kez de web adresinden giriyorum aynı uygulamalara. En iyi çözüm akıllı telefon kullanmayı bırakmak gibi geliyor ama o da çok zor çünkü hem kendi okulum hem de Arya'nın okul iletişimi için gerekli bazı uygulamalar :(

Yazımı bu aralar günde en az 3 kez dinlediğim bir şarkı ile kapatayım :)

Diva Yorgun - Melike Şahin 

Yaslı Gittim, Şen Geldim :))

İlk kez bir tatilden kilo vermiş olarak geldim sevgili okur :)

Tatile çıkmadan önce 67.7 gösteren tartı - boyum 1.78 - tatil dönüşü 64 gösterdi! 3,5 kg erimiş sıcaktan :)))

Eve gelince kilolar da geri gelmesin diye 1 hafta şekersiz beslenmeye karar verdim ve ilk kez hiç zorlanmadan şekersiz bir hafta geçirdim. Sadece 2 kez soğuk su ile karıştırdığım az miktarda karadut özünden yapılmış meye suyundan içtim. Ne çikolata, ne tatlı, ne dondurma ne de paketli gıda tüketmedim. Onun dışında her zamanki gibi beslendim. Verdiğim kilonun hızlıca geri gelmesini engellediğimi düşünüyorum.

Şekersiz geçen 1 haftanın sonunda yavaş yavaş tekrar tatlı yemeye başladım çünkü bir ömür şekersiz / tatlısız yaşamak pek de keyifli olmaz benim için. Yiyorum dediğime bakmayın, abartmıyorum eskisi gibi. 1-2 kez mini dondurma yedim; bir de kendi yaptığım pankeklerden yedim. Henüz paket paket çikolata yememiş olmakla gurur duyuyorum desem yeridir :))

Kahvaltım hemen hemen her gün böyle

Üstümdeki takım Evrim'den doğum günü hediyem :) 

Dün gece sahildeydik.

Yıldızların altında yüzerken içime dolan mutluluğun tarifi yok 🥰

Gerçekleşen Hayaller #3 - Çandarlı, İstanbul, Bolu

Tatil serisine devam:

Çandarlı...

Ne yazsam... Offf... 

Eve adım atınca...

... 

Yukarıdaki satırları Çandarlı'da yazmaya başlayıp yarım bırakmışım. Evet baba evimde cidden zorlu bir temizlik mücadelesi verdim ama şimdi durup düşününce o an hissettiğim kadar kötü değildi gibi geliyor. Neyse :)

Babam ve kardeşim Çandarlı'da yaşadığı için her yaz gidiyoruz. Ben kardeşimi, Arya da dayısını ve dedoşunu çok özlüyor. Genelde en az 10-15 gün kalırız ama bu kez 3-4 gün kalıp İstanbul'a geçtik. Oradaki ailemizi de özlemiştik, görmeden eve dönmeyelim dedik.

Çandarlı artık ezbere bildiğimiz bir yer ama dibindeki Dikili'yi pek bilmiyoruz. Bu kez orayı keşfetmek istedik. Önce arabayla gidebildiğimiz koyları denedik ve Bademliye gittik. Denizi sığ ama içinde kocaman bir duba olduğu için Arya çılgınca eğlendi, 2 dk. içinde bir sürü arkadaş bulup atlayıp zıpladı. Bademli'de Evrim'in görmeyi çok istediği bir ılıca vardı. Plajdan çıkıp oraya gittik ama ılıcanın içinde bulunduğu araziyi geçen yıl biri satın almış ve çevresini kapatarak karadan ulaşımı engellemiş. Hevesimiz kursağımızda eve geri döndük. Ertesi gün yine Dikili'ye gidip karadan ulaşılamayan koyları görmek için tekne turuna katıldık. Tekne turu muhteşemdi - dönüş hariç. Önce Zindancık koyuna gittik, su inanılmaz berraktı. Tekneden atlayıp atlayıp yüzdük :D 

İkinci durağımız Hanım'ın Koyu'ydu, orası da harikaydı. Kıyıya çıkıp doğal kil ile maske yaptık. Bu koya da karadan ulaşım büyük ölçüde engellenmiş durumda çünkü biri araziyi alıp çevresini kapatmış. 

Hanım'ın Koyu'ndan sonra Ilıca Koyu'na gittik ve Evrim amacına ulaştı :)) Ben ılıcanın içine girmedim ama az ilerisindeki denize akan ılıca suyunun olduğu kayalık bölüme girdim. Su o kadar sıcaktı ki suyun geldiği yere dayanınca sırtım yandı.

Şu taştan yapının içi ılıca.

Bu koydan sonra Akvaryum koyuna gidecektik ama havanın kötüleşebileceği ihtimali yüzünden rota değişti; Ali Baba adası dedikleri bir yere gittik. Böylece tur tamamlandı; dönüşe geçtik ama hava iyice bozdu ve 45 dakikalık dönüş yolu 2 saat sürdü. Arya dalgalı denizde çok eğlense de Evrim'le ikimiz epeyce endişelendik. Uzun süre tekne turu yapmayacağımızdan eminiz.

Bu fotoğrafı ilk koyda çektik :) 

Tekne turu dönüşünde Çandarlı'da deniz kenarında çok sevdiğimiz salaş bir kasap lokantasında yemek de yiyince Çandarlı ve çevresinde yapılacaklar listemizi tamamlamış olduk. Çandarlı'dan sonra Evrim'in anne-babası ile buluşacaktık ama onlar yer seçemeyince biz sürpriz yapıp İstanbul'a gitmeye karar verdik. İstanbul tabelasına kadar her şey harikaydı ama İstanbul trafiğine girince yaşadığım siniri, stresi hatta korkuyu anlatamam. Sağ salim eve varınca şükrettik. Annemler de bizi gördüklerine çok sevindiler. 

Arya babaannesiyle airhokey oynarken :) 

İstanbul'da 3-4 gün kaldık. 2 Ağustos'ta dönüş için yola çıktık. Bir gece Bolu Dağı polisevinde kaldık ve bayıldık. Tam 2-3 gün kafa dinlemelik bir yer. Yeşillikler içinde, sessiz sakin.

Arya tabi ki orda da arkadaş buldu kendine :)

Bolu'dan sonra Fatsa'da mola verdik ve internete göre en beğenilen plaj olan Çamlık plajına gittik ama ben neredeyse sinir krizi geçirme noktasına geldim. Denizde kafam kadar - abartmıyorum cidden kafam kadar - mavi deniz anaları vardı. Kıyıdaysa inanılmaz yakarca vardı. Suyu git git hep dizde. Kısacası ben hiç sevemedim. Tatil boyunca sevmediğim ikinci şey oldu. İlki arada bir yerde mola verdiğimizde gittiğimiz dinlenme tesisiydi ki onun dışındaki tüm molalarımızda harika yerlerde durduk şansımıza. 

Belki de ilk kez bir tatilden bu kadar mutlu ve %100 tatmin olmuş olarak eve döndük. Hayallerimin ötesinde bir tatildi. Yaşayabileceğimiz aksiliklerin - sıcaktan çadırda uyuyamamak, sinek/böcek istilası, Evrim'in kamp hayatında zorluk yaşaması / rahat edememesi, Arya'nın yollarda huysuzluk etmesi, olmadık yerde araba arızası, yolları karıştırmak vb. - hiçbirini yaşamamız mucizeviydi. Önceden planlı 5 günlük Datça kampı dışında spontane bir tatildi ve muhteşemdi. Darısı tüm tatile çıkacakların başına :)

Yaklaşık 4000 km yapmışız. Hatta gittiğimiz yerlerde gezdiklerimizi de eklersek çok daha fazla :)

Dönüş yolu

Evim, evim, güzel evim :) 

Balkonumuzdan günbatımını izlemeyi özlemişim.